یــک طـرف٬ خود میکـُشـد٬ با قرصکی یــک توجــــه خواهد از ما انـدکی
میکـُشد خود را که خویشان را کِشد اینچنین٬ مـهــر و محبت را چـشد
مـیزنـد زنـــگی بـه خویــشان٬ اشکبار بانگِ خودکشتــن زنـــد بــر آن نگار
گریـــهگریــــه؛ آی؛ طــاقت٬ طــاق شــد غــدهی انــدوه و ماتــم٬ چاق شد!
«مـــن٬ دگــر رفتـــم؛ دگـر رفتــــم؛ حلال دوریِ مـــن بـــر شمـــا نـَبوَد ملال!
مثنوی آدمها٬ انتشارات آشیانیــک طــرف٬ خواهــانِ خــــودکشتــــن بُــــوَد لیـک کو جـــرأت که بر ایــن ره رود؟!
خودکشی٬ خوب است یا بد٬ خودکشیست جرأتِ ترکِ خوشی و ناخـوشیست
هــــر کــســـــی را دل نـبــاشـــد ایـــن کند٬ حــرف و گفتِ خــودکشی را میزند!
مثنوی آدمها٬ انتشارات آشیان