یک طرف٬ در وصفِ خودکشتـن رود مـــینــویــــــســـد؛ مـــینــویـــــسـد تا ابد
غـــرقِ نـعــمتهای گــونـاگــون بُوَد روز و شـب٬ افــســــرده و افــســــــون بُــوَد
ساحـــل دریــا و یـــک کاغــذ٬ قلم نــالــــههــا از زنـــــدگـــــی؛ انــــدوه و غـــم
حرف او پنـدی برای خودکشیست خود٬ پر از حرف است؛ فرمان: خامشیست
مثنوی آدمها٬ انتشارات آشیانیک طرف٬ خود میکشد تا در نهان انتقام از دیــــگران گیـــرد؛ بدان
سخت نـــفـــرت دارد از اطـــرافــیان میهراسد سخت از این و از آن
نــاتــــــوان از آن تـــقــابــلهـــای رو روی آورده بـــه جنــــگِ تــوبهتــو
او تـــوانــا نیـــست کـــس را بشکند لاجرم٬ خود را و خود را میزند
مثنوی آدمها٬ انتشارات آشیان