باز هم بیتی از کتابِ در وزارتِ ارشادمانده (مثنوی آدمها، دفتر دوم). امیدوارم هرچه زودتر معجزه شود و بیرون بیاید:
خودنما، از بی کـَسان، تنـهاتر است
می نشیند با کـَسان، اما، کـَر است!
پس از یک سال انتظار، به «دفتر دوم مثنوی آدمها»ی من، مجوز انتشار ندادند! نمی‌دانم چه کنم!
بیتی از آن:
هر که خواهد شاد باشد، شاد نیست
شـــادیِ نـاآمــــده، جـــــز بـاد نیــست