هر وجودی٬ از جهاتی٬ دیــدنیست دیدنیهــا را مگو اهریمنـــــیستبا چوناین دیدی٬ هـمه٬ زیـبا؛ جلیل گفت زیـنب: مـا رأیـتْ إلا جــمـیـــل
هادی جعفری٬ مثنوی آدمها
گر «خستــهدل»ی نعـــره زنــد بــر سر کویی
عیباش نتوان گفت که بیخویشتن است آن
سعدی