دو بیت از دفتر دوم مثنوی آدم‌ها، که شوربختانه یک‌سال است پشتِ درهای وزارت ارشاد، مانده است و هنوز مجوز نگرفته است:

                                    زرپرستی نیست زرخواهی؛ بدان!

                                    ایـــن برای زنــدگــی؛ آن، ضد جان

                                    زرپرستی، دوست را نادیدن است

                                    پـابـرهـنـه بــر رفـاقـت ریــدن است